اسلام در خطر است

نگاهی به خطرات و تهدیدهایی که تاکنون بحمدالله توسط علما و مجتهدان دین دفع شده اند:

ساعت‌ساز سوئیسی و ماشین زمان: در دوران صفوی، جان رودولف استادلر، ساعت‌ساز سوئیسی که به اصفهان آمده بود و از انجا که ابزار سنجش زمان غربی خلاف شرع بود. این متخصص ۳۲ ساله اعدام و در گورستان ارامنه اصفهان دفن شد.

ماشین دودی یا مرکب شیطان: در عصر قاجار، راه‌اندازی اولین خط آهن ایران میان تهران و ری توسط مهندسان بلژیکی، با فتاوایی سوار شدن بر آن را حرام شد،

عکس و جادوگری: هنر و صنعت عکاسی. نوعی سحر، جادو و خلاف شرع تلقی شد؛ به‌ویژه فرآیند چاپ عکس توسط عکاس نامحرم.

آب لوله‌کشی و ماشین لباسشویی:  که صبغه نجاست بود و از انجا که آب لوله‌کشی «کر» و «جاری» نبود حرام اعلام شد و ماشین‌های لباسشویی نیز به اتهام انتقال نجاست میان لباس‌ها ممنوع شد.

کارخانه برق: ورود لامپ و الکتریسیته که ﺑﺎﻋﺚ شب‌زنده‌داری و قضا شدن نماز صبح می‌ شد ممنوع شد.

ساعت رسمی:  تغییر فصلی ساعت رسمی کشور (جلو و عقب کشیدن عقربه‌ها) که ﺑﺎﻋﺚ به هم ریختن اوقات شرعی و سست کردن دین‌داری جامعه می‌شد ممنوع شد.

هنوز چند نکتهٔ دیگر باقی مانده که مراحلِ فتوا دادنش بدجور گیر کرده است:

اول، حقوق کودکان؛ اینکه اصرار بر ازدواجِ زیر هجده سال به عنوان یک سنت، کلاً لغو شود.

دوم، آزادی عقیده و حکم ارتداد؛ مجازات اعدام برای تغییر دین دیگر ضرورتی ندارد. ادیان درست مثل لباس هستند؛ هر کسی حق دارد هر چه دلش می‌خواهد بپوشد!

سوم، انحصارطلبیِ بهشت؛ اعلام فتوایی که بگوید بهشت تنها برای شیعیانِ پاک و پاکیزه ساخته نشده. مابقی انسان‌ها، با هر سطح و عقیده و مذهبی هم آدمند.

چهارم، تساویِ حقوق انسان‌ها؛ اینکه فارغ از مقام، لباس، جنسیت و سن، همهٔ افراد جامعه دارای حقوقی کاملاً مساوی هستند.