طرز فکر متفاوت زن و مرد
دو جور فکر کردن، دو جور مسیر پیدا کردن
یکی دیگر از تفاوتهایی که زیاد دربارهاش صحبت میشود، روشِ پیدا کردن مسیر و درکِ فضاست.
هطور کلی، خیلی از مردها درکِ فضایی قویتری دارند؛ انگار یک نقشهی کوچک داخل ذهنشان همیشه باز است. ریشهی این تفاوت را بتوان تا هزاران سال قبل، به دوران شکارچیها برگرداند.
زمانی که مردان برای شکار، دنبال کردن حیوانات و پیدا کردن مسیر در طبیعت، مجبور بودند بدون تابلو، بدون جاده و بدون نشانههای امروزی، محیط اطرافشان را در ذهنشان تجسم کنند.
هنگام رانندگی، خیلی از مردها موقع سبقت گرفتن سریعتر حساب میکنند که:
«چقدر فاصله دارم؟»
«ماشین روبهرو چقدر نزدیک است؟»
«چقدر زمان دارم؟»
در مقابل، خیلی از خانمها اگر احساس کنند تصویر کاملی از شرایط ندارند، طبیعی است که محتاطتر عمل کنند و ریسک کمتری بپذیرند.
اما این به معنی بهتر یا بدتر بودن نیست.
فقط مغزها اطلاعات را کمی متفاوت پردازش میکنند.
یکی با فاصله، جهت و اندازهها فکر میکند، دیگری با تصویر، نشانهها و چیزهایی که در محیط میبیند.
این تفاوت را در آدرس دادن خیلی خوب میشود دید.
اگر از یک مرد بپرسید:
«چطور بروم آنجا؟»
ممکن است جواب بدهد:
«سه کیلومتر مستقیم برو، بعد به سمت غرب حرکت کن، یک کیلومتر جلوتر بپیچ راست.»
از نظر او، آدرس کاملاً واضح است.
اما اگر همین سؤال را از یک زن بپرسید، ممکن است بگوید:
«مستقیم برو تا به داروخانه برسی. آنجا بپیچ چپ. بعد از کنار یک مسجد رد میشوی. کمی جلوتر یک درخت بزرگ و عجیب میبینی، همانجا باید بپیچی.»
هر دو دارند یک مسیر را توضیح میدهند؛ فقط با دو زبان متفاوت.
یکی با مختصات و جهتها.
یکی با تصویرها و نشانههای اطراف.
حالا یک زوج را تصور کنید که میخواهند به خانهی دوستانشان بروند؛ دوستانی که تازه اسبابکشی کردهاند.
آدرس جدید است و هیچکدام منطقه را خوب نمیشناسند.
مرد پشت فرمان نشسته و با اعتمادبهنفس میگوید:
«نگران نباش، پیداش میکنم.»
چند دقیقه میگذرد…
زن آرام میگوید:
«فکر کنم این مسجد را قبلاً دیده بودیم.»
چند دقیقهی دیگر میگذرد…
زن دوباره میگوید: «به نظرم داریم دور خودمان میچرخیم!»
اما مرد هنوز آرام است.
چرا؟
چون در ذهن خودش این یک مسئله است و مسئله یعنی چیزی که باید اول خودت حلش کنی.
اما زن دوست دارد در مورد اين مشکل با يکى حرف بزند, شیشه را پایین بکشد و از یک نفر بپرسد يا تلفن را برداره به همه تلفن بزنه.

Leave a Reply